سلام

سلام.سگ ولگرد درون من حس می کنم دوباره بیدار شده.دلم برای همه ی وبلاگ تنگ شده بود.بعد از چهار یا پنج سال میخوام باز بنویسم اینجا.نمیدونم از کجا شروع کنم.اما این سالها سخت گذشت.خیلی سخت و سخت تر هم شد.خیلی عوض شدم.دیگه از اون جوون سرکش یک پیر مرد مونده که حوصله ی زندگیش سر رفته.از دوستای اون سالهام آدمهای زیادی نموندن.سیمین(اهورا)مثل یه خواهر همیشه بوده و هست،و چقدر مستانه ی مست کلماتم درد می کند.روحت شاد دختر وحشی و آروم.

خلاصه حرف زیاد هست اما وقتمان کم.بازهم هستم و می نویسم.سیمین هست.

دیگه همتون را دوست دارم که هستید و عصای زیر دستانم را کول می کنید.از امروز به بعد منتظر من باشید.فعلن